skip to Main Content

Sinds een tijdje ligt er bij ons in de badkamer een knalroze wc-bril verkleiner. Samen met een schattig potje wacht deze wc-bril verkleiner geduldig op het moment dat onze peuter besluit om zindelijk te worden. Tot die tijd ziet Norah ze vooral als leuk speelgoed. Zo ook deze ochtend. We staan samen in de badkamer en terwijl mama zich ‘aankleedt’ (lees haren kamt, mascara, deo en parfum opdoet, tanden poetst, etc.), speelt Norah met alles wat er voor handen is in de badkamer. Zo ook de wc-bril verkleiner die ze als hoedje op haar hoofd zet. Dat doet ze met heel veel dingen, een zeef, een bakje, een onderbroek het maakt niet uit. En dan zingt ze: ‘een, tee, die, view, hoedjuh vam, hoedjuh vam’. Heel schattig. Ook nu weer, totdat ze plots de wc-bril over haar hoofd trekt. PANIEK!

Ik schrik en Norah duidelijk ook. Die begint meteen te huilen en na vier mislukte pogingen om de wc-bril weer omhoog te trekken, zet ze het op een hysterisch krijsen. Ik wil hetzelfde doen, maar snap dat dat nu niet veel helpt. Goed.. wat nu? Als ik alleen al naar de wc-bril wijs, begint ze nog eens drie keer zo hard te schreeuwen, dus ik besluit dat ik er eerst maar voor moet zorgen dat ze rustig wordt. Daarom op de bank en Zandkasteel aan. Het werkt! Bedankt Koning Koos! Norah kalmeert en stopt met huilen, maar blijft argwanend naar mij kijken. ‘Waag het niet om aan de bril te zitten’ zie ik haar denken.

Ik bedenk me wat ik kan doen en ga op zoek naar gereedschap. Maar hoe zaag je voorzichtig een wc-bril van een peuternekje als ze zo begint te spartelen? Het is duidelijk, in mijn eentje ga ik die bril nooit afkrijgen. Als ik zie dat de buurvrouw er ook niet is, besluit ik David te bellen, die aan het werk is. Gelukkig zegt een lieve collega dat hij wel even kan komen. Terwijl hij op die fiets zit, smeer ik voorzichtig Norah’s hele hoofd en de wc-bril in met boter. Als David thuiskomt, moet hij eerst vooral lachen. ‘Heb je al een foto gemaakt?’ ‘Nee, natuurlijk niet!’ Heerlijk zo’n man.. Nadat hij een foto neemt, neem ik Norah in de houdgreep en Thank God! het lukt om de wc-bril omhoog te trekken. Papa weer snel naar zijn werk en mama en Norah maar even lang in bad om te ontspannen (en alle boter uit haar haar te wassen).

Toch had het allemaal nog veel erger kunnen zijn: ‘Peuter met hoofd vast in toiletbril

wc-bril (2)

Back To Top