skip to Main Content
Menu
Een Huis Vol | Column Van Hilde

Een huis vol

Het is een doodnormale maandagochtend. Nadat vriendlief onze drie jongens naar school heeft gebracht en zelf naar zijn werk is vertrokken, blijf ik alleen thuis achter. Na een tweede kop sterke koffie spring ik onder de douche, want er ligt na het weekend weer een stapel werk op mij te wachten. Terwijl ik mijn ingezeepte haren uitspoel, voel ik ineens iets onder mijn rechtervoet plakken. De vreemdste scenario’s doemen meteen op in mijn hoofd. Ben ik misschien op een spin gaan staan? We wonen immers in een oud huis en die harige rakkers verblijven nou eenmaal het liefste in de ruimtes waar je de minste kleding aan hebt. Of was het één van onze drie katten, die zich vergiste en onze douche per abuis gebruikte als kattenbak?

Twijfelachtig talent

Enigszins angstig draai ik de onderkant van mijn voet naar boven, zodat ik dit raadsel kan oplossen. En dan zie ik het. Op mijn voetzool plakt een appelsticker! Zo’n ovaal stickertje, dat tot voor kort nog sierlijk op een Elstar appel van de Jumbo prijkte. Dat is toch niet heel bijzonder, zul je misschien denken. Klopt! Ware het niet, dat ik die kleine plakkertjes werkelijk overal tegenkom in mijn huis. Maar dan ook echt overal. Sinds mijn zoons hun fruit niet meer voorgesneden in een bakje krijgen, hebben ze het twijfelachtige talent ontwikkeld om ons huis om te toveren in een soort van permanente appelstickertentoonstelling.

Vreemdste plekken

Geloof me, ik kom ze echt op de vreemdste plekken tegen. Aan de onderkant van het vloerkleed. In mijn kooktijdschriften. Op de digitale tv-ontvanger. Zeer regelmatig in jaszakken. Aan de onderkant van de bank geplakt. Tussen de legosteentjes. In de filter van de wasmachine en/of – droger. In mijn lievelingslaarzen. Overal in de auto, dus van de vloer tot de stoelen tot in de deuren. Ik kom ze tegen als ik de kinderbedden verschoon, als ik de vaatwasser schoonmaak en er zat er zelfs een keer eentje in mijn haar. Maar de allervreemdste plek waar ik een appelsticker tegenkwam, was aan de achterpoot van onze poes Ella. Hoe dan? Nee maar echt, hoe dan?

Niet ingecalculeerd

Nu zijn er met drie kinderen in huis natuurlijk veel meer voorwerpen die ik te pas en te onpas tegenkom in ons huis. Dan doel ik op legosteentjes en kapla-blokjes. Overal liggen playmobil-pruiken en geen enkel poppetje heeft dus haar. Die dingen snap ik op de een of andere manier beter. Die had ik misschien ingecalculeerd of verwacht toen we kinderen kregen. Maar die appelstickers, ik blijf me er over verbazen..

Back To Top