skip to Main Content

Heet water stoomt uit de Quooker terwijl er George Clooney-koffie voor me wordt neergezet. Grote, moderne keuken met de ideale gezellige keukentafel. Aan de muur een prachtige foto van een blond meisje dat dromerig in de lens kijkt. De dochter des huizes. Op de tafel liggen kindertekeningen en kranten. “De kinderen liggen er net in, het was nog niet helemaal stil” lacht ze. Waar ik er dan nog wel eens uit wil zien alsof ik net een halve marathon heb gerend zit Mare (38) er bij om door een ringetje te halen. Goeie pumps, panty en rok. Haar opvallende jaren 50-ish bril zet ze in haar haren. Weinig make-up en geen spoortje vermoeidheid te bekennen. “Ik heb veel energie” vertelt ze. “Altijd al gehad, ik doe het liefst tien dingen tegelijk.” Belangrijk om te doen wat zij doet:  Mare combineert een voltijd baan als directeur HRM bij een grote onderwijsinstelling met de zorg voor twee kinderen van 6 en 4. Daarnaast zit ze bij diverse netwerkorganisaties, in de oudercommissie van de BSO van haar zoontje, helpt ze elke maandagochtend even mee op de school van haar dochter, spreekt ze graag af met familie en vriendinnen en is er ook nog wel eens een feestje. Een goed gevuld leven. Openhartig vertelt ze hoe dat bevalt.

Geen last van de was geeft een hoop rust

“We hebben lang getwijfeld omdat ik zeker wist dat ik niet minder wilde gaan werken” vertelt ze over de eerste gesprekken met haar man over kinderen. “We maakten de afspraak: we doen het helemaal samen, of we doen het niet.” Zo geschiedde: allebei bleven ze voltijd werken. Een sterk staaltje teamwork als het gaat om de logistiek en het huishouden. “We hebben heus agenda-overleg met zo’n vreselijk truttige maar oh zo handige familieplanner. Wie wanneer welk kind haalt of brengt en welke avonden er oppas nodig is. Een hoop gepuzzel.” Mare werkt vier dagen per week en gemiddeld nog twee avonden thuis aan de keukentafel. Op woensdagen is ze meestal vrij, maar komt er ook wel eens een ‘werkding’ tussendoor. Haar man is vaak, maar niet altijd, de vrijdagen vrij. “Het huishouden, daar maken we ons niet zo druk over. We kunnen het ons niet permitteren om daar al te perfectionistisch in te zijn.” Mare voegt lachend toe dat dit vooral haarzelf betreft. Laatst werd ze gekscherend gewaarschuwd voor het feit dat het ijzeren apparaat op zolder ook heet kon worden. Haar man doelde op het strijkijzer. De obsessie met een perfect georganiseerd huishouden is haar vreemd. “Vrouwen willen vaak de koningin van het huis zijn. Als je dat loslaat, wordt het een stuk makkelijker. Laat gaan, want wat maakt het nou uit hoe de t-shirts zijn opgevouwen? Het geeft een boel rust om geen last van de was te hebben.”

 Zorg voor jezelf

Aan het huishouden mist Mare duidelijk niets. Maar haar kinderen dan? Met zo’n druk programma? Kan dat eigenlijk wel? “Natuurlijk wordt die vraag me gesteld. Vaak ook. En ik stel mezelf die vraag ook regelmatig, vooral trouwens als iemand een kritische noot plaatst, maar ik heb nooit een rotgevoel over de dingen die ik zou missen. Ik hou van mijn werk. Met plezier vertrek ik ’s ochtends, ik kom altijd vrolijk weer thuis en klap met liefde ’s avonds mijn laptop open. Voor mij is het belangrijk dat mijn kinderen zien dat werken leuk is en er voor zorgt dat je onafhankelijk bent.” Die financiële onafhankelijkheid is een belangrijke drijfveer voor Mare. “Zorg voor jezelf, helemaal als vrouw.” Toen haar ouders gingen scheiden en ze van dichtbij de gevolgen daarvan meemaakte, besloot ze nooit een financieel afhankelijk te willen worden van een ander. “Mijn moeder is daarin een heel mooi voorbeeld, ze heeft nu een eigen bedrijf. Daardoor heb ik gezien wat doorzettingsvermogen en hard werken kunnen doen. En daarmee hoe belangrijk het dus is om die onafhankelijkheid te bewaken.” Er zijn veel vrouwen financieel afhankelijk van hun man terwijl dat niet hoeft, vindt Mare. “Je weet gewoon nooit wat er gebeurt in het leven en we hebben juist nu de mogelijkheid om goed voor onszelf te zorgen.”

“Alles draait om de juiste balans”

Zorgen voor jezelf, maar ook zorgen voor je partner in zo’n hectische tijd, vindt Mare. “De jaren met kleine kinderen zijn tropenjaren. Wij vragen heel bewust niet het uiterste van elkaar nu. Elkaar ruimte geven en daarnaast ruimte maken voor leuke dingen, dat is erg belangrijk om je relatie goed te houden.” Dus wordt er regelmatig oppas geregeld in het weekend zodat ze samen naar feestjes of concerten kunnen. “We kiezen er bewust voor om samen te gaan en niet dat 1 van beide thuis blijft. Anderen merken dan wel eens op dat we zo vaak oppas hebben. Dat is typisch zo’n moment waarop ik bij mezelf te rade ga of het wel klopt wat we doen, wat ik doe. Maar de balans slaat nog steeds positief uit. Wij hebben een fijn leven zo, de kinderen doen het goed, wat wil je dan nog meer? Zij zijn altijd leidend.” Als Mare thuis is, dan is ze ook echt thuis. Dan wordt er gekleurd aan de keukentafel en ligt de keukenvloer bezaaid met Playmobil en Lego. “Ik kan thuis goed loslaten, maar ik kan mijn werk ook goed loslaten. Natuurlijk heb ik wel eens een vol hoofd.  Dat merk ik dan natuurlijk ook gelijk aan de kinderen, die hebben dat feilloos door en gaan dan dreinen. Terecht ook: als ik thuis ben, genieten ze ook van mijn volledige aandacht.  Maar welke moeder heeft er nooit eens een vol hoofd? Iedereen wel volgens mij.”

Vrouw met missie

Veel moeders in Nederland werken maximaal drie dagen. Zelf ontdekte ze dat de banen die er zijn voor drie dagen niet passen bij haar ambities. “Ik heb een enorme drive om een bijdrage te leveren aan het maatschappelijk belang.” Mare zou minder gelukkig zijn in een puur commerciële organisatie, ze heeft een duidelijke maatschappelijke missie. “Ergens ben ik wel een beetje een wereldverbeteraar. Ik moet volledig achter de missie staan van de organisatie waar ik voor werk. Dan ga ik er vol voor. En in mijn huidige baan heb ik gelukkig de ruimte om echt werk te verzetten. Dat geeft dan ook heel veel voldoening, want ik geloof volledig in wat we aan het doen zijn. Ik draag bij aan goede MBO opleidingen en daarmee aan de toekomst van kinderen. En wie weet ook die van mijn eigen kinderen.” Daarnaast gelooft Mare er ook sterk in dat er een belangrijke rol voor vrouwen ligt in dergelijke functies. “Vrouwen brengen iets anders mee dan mannen. Dat is gewoon zo. En dat is waardevol.” In sommige dingen kunnen vrouwen echter beter naar mannen kijken. Vooral als het om zeuren gaat. “Ik heb vijf jaar bijna geen nacht doorgeslapen. Natuurlijk ben ik wel eens moe. En blij met mijn poedertje ’s ochtends voor wat meer kleur op mijn gezicht. Maar het heeft geen zin om de hele dag te roepen hoe zwaar dat is, daar heeft niemand wat aan.” Mare is van nature positief ingesteld en dat geeft haar zichtbaar rust. “Mijn manier? Leren loslaten, accepteren dat allerhande emoties ook gewoon bij het leven horen en bijtanken waar kan. Ik geniet van alles wat ik doe.”

Mare geeft me nog een rondleiding door hun prachtige huis. In de woonkamer zit haar man aan tafel te werken. Aan de andere kant staat Mare’s laptop. Het is half elf. Of ze nog aan het werk gaat? “Ik neem een wijntje en dan kijken we samen op de bank een aflevering van een Scandinavische serie. Morgen weer een dag.”

Mare

Back To Top